Zelfcensuur, dat is toch goed? Zeker weten! Het is wel zo handig om tot 10 te tellen, als je eigenlijk iemand wilt uitschelden. Maar … te is teveel. Als je diep van binnen iets wil, maar je durft het niet op te schrijven, dan helpt de zelfcensuur je niet meer.

 

Zelfcensuur, een paar voorbeelden

 

  • Niet zeggen wat je denkt
  • Ja zeggen, als je iets niet wilt
  • Iets van jezelf niet mogen denken
  • Een taboe ervaren over iets wat je wel voelt

Zelfcensuur kan handig zijn, als je je baan wilt behouden…

maar je gevoel of je verlangens censureren is net zo iets als een strandbal onder water duwen. Het kost heel veel energie. Dan ga je jezelf in de weg zitten.

 

3 voorbeelden van versluierde zelfcensuur

 

  • Ik heb geen zin, ik zeg maar ja, anders vinden ze me niet aardig en vragen ze me volgende keer niet meer.
  • Ik voel me niet lekker, maar ik heb toegezegd. Wie A zegt moet B zeggen, ik slik wel een pil.
  • Elke keer als je ervoor kiest om een gevoel te negeren omdat het niet uitkomt, pas je eigenlijk zelfcensuur toe.

 

Waarom past iedereen zelfcensuur toe?

 

  • Het beschermt je tegen conflicten, het is veilig.
  • Nee zeggen tegen een verzoek bijvoorbeeld, daar reageert niet iedereen altijd even positief op.
  • Het houdt gewoontes in stand. Dat is overzichtelijk.

Je houdt je aan de regels van je eigen groep, dat voelt veilig. Ook je ouders, of vrienden horen bij je eigen groep. Daarom is het belangrijk, dat je je veilig voelt.

 

Bescherming, overzicht, veiligheid. Dat klinkt goed.

 

Waarom zou ik geen zelfcensuur toepassen, het klinkt goed?

Als je schrijft kun je je zelfcensuur veilig onderzoeken. Hoe zou het zijn, als je wel je verlangens volgt? Wel doet wat je wilt? Helemaal geen zelfcensuur is niet zo verstandig, maar minderen heeft grote voordelen. Je komt erachter, wat je echt wilt en voelt. Dat scheelt een hoop ellende.

 

Voorbeelden van ellende:

  • Hard werken voor de droom van een ander
  • Burn-out raken
  • Allerlei lichamelijke klachten krijgen.

Als je iets niet wilt, maar je durft het niet te voelen, dan loop je het risico om jezelf te forceren. Je gaat bijvoorbeeld te lang door omdat je werkgever vindt, dat je 8 uur per dag achter de computer moet werken. Of je probeert werk en mantelzorg te combineren omdat dat past bij de normen en waarden zoals je ze geleerd hebt. Maar omdat het te zwaar is vergeet je, dat vroeger werk en zorg verdeeld was tussen man en vrouw. De normen en waarden zijn misschien verouderd. Daar kom je dan achter, als je over je vermoeidheid schrijft.

Voordelen van schrijven zonder zelfcensuur

  • voelen wat je echt voelt,
  • vinden wat je zelf vindt en
  • doen wat je zelf wilt.
  • Je gezondheid verbetert, minder lichamelijke klachten
  •  en je voelt je gelukkiger.

 

Hoe kun je dit toepassen?

Een goed begin is elke dag schrijven. Julia Cameron noemt dit de Morning Pages, de ochtend pagina’s. Je schrijft 3 bladzijden met een pen op papier. Dit is het eerste wat je ’s ochtends doet.

 

3 bladzijden? Dat is toch heel veel?

 

Om te wennen kun je meedoen met de workshop Schrijven zonder zelfcensuur. Meer informatie? Klik op deze link.

 

Schrijven vertelt je de waarheid. Na een aantal zinnen schrijf je ineens iets op wat je verrast. En als je dag na dag opschrijft dat je je zo moe voelt, ga je vanzelf wel taken delegeren. Want niemand hoeft alles alleen te doen.

Schrijven kan hard zijn. Soms komt mijn verdriet boven door iets wat ik opschrijf. Maar dat is goed. Want schrijven helpt me om gelukkig te blijven en emotioneel in balans.

 

Interesse? Geef je op, doe mee en klik op de link.

Pin It on Pinterest

Share This